ابتدا يک نگاه بندازيم به اينکه اين سرورها چه کاربردي دارند و در حقيقت اصلا مي خواهيم چکار کنيم. زمانيکه شما به اينترنت متصل مي شويد، يک شخص با يک IP يعني آدرس شما هستيد در يک دنياي بزرگ. اين شخص براي گرفتن اطلاعات مورد نظرش مي تواند خودش بوسيله مرورگر خود يک درخواست بفرستد براي اطلاعات مورد نظرش و آنرا دريافت کرده و به نمايش بگذارد.
حال براي آنکه واضح تر روشن شود اينطور فرض کنيم که شما (شخصي که خواهان اطلاعات است) قصد داريد يک نفر را بکُشيد (فقط مثال است) براي اين کار، اگر طبق روش قبل باشد، تفنگ خود (مرورگر اينترنتي) خود را گرفته و به قصد کشتن طرف مقابل (دريافت اطلاعات درخواستي) از آن استفاده مي کنيد. حال بهتر نيست که يک مامور (پليس و يا کسي که حرفه اي باشد توي اين کار) را اجير کنيد تا اين کار را براي شما انجام دهد؟ آيا اين ماموري که شما مي فرستيد، حرفه اي تر نيست، و کار را بهتر انجام نمي دهد؟
اينجاست که نقش پراکسي مشخص مي شود. سرور پراکسي در حقيقت درخواست را از شما مي گيرد - بازيابي اطلاعات درخواستي- (يا همان سفارش کشتن شخص مورد نظر) و آنرا خود بصورت حرفه اي انجام داده و از نتايج آن شما را مطلع مي سازد.