هيچگاه در طول زندگي ام انقدر از ديدن فيلمي عذاب نكشيده بودم. عليرضا رئيسيان بعد از اولين نماي فيلمش به مدت 90 دقيقه عذابمان مي دهد تا به آن نماي پاياني برسد. هيچ چيز در اين فيلم قابل دفاع نيست. از انتخاب بد بازيگر نقش اول مرد بگير تا داستان بي سرو ته و موسيقي ناهمخوان يزدانيان و در نهايت تاسف از حضور ليلا حاتمي در چنين فيلم بي در و پيكري.
نمي دانم طرح يك خطي عباس كيارستمي چه ويژگي داشته كه كامبوزيا پرتوي آن را تبديل به فيلمنامه! فعلي كرده است و عليرضا ريئسيان چه كار بزرگي انجام داده تا فيلم فعلي را كارگرداني كند و هيت انتخاب چه چيزي در آن ديده اند كه به حضورش در بخش مسابقه سنيماي ايران راي داده اند. ايستگاه متروك يك توهين تمام عيار است به شعور تماشاگر حرفه اي سينما.