سرانجام در پايان روز سوم يك فيلم خوب ديديم. خانه اي روي آب خستگي اين چند روز را از تنمان بيرون كرد. همه چيز در فيلم عالي است. پرداخت ماهرانه شخصيتهاي دور و بر و نوع حضور و تاثيرشان بر زندگي بي روح و كسالت آور دكتر سپيدبخت، تصاوير قدرتمندانه و هميشگي محمود كلاري، تلاش ستودني رضا كيانيان كه سعي كرده شخصيت بهمن فرمان آرا را بازي كند و شايد اضافه وزن كيانيان به همين دليل بوده و با توجه به شخصيت دكتر سپيدبخت و عدم همخواني آن با جنس بازي كيانيان، فيلمنامه قوي و محكم به همراه ديالوگهاي بسيار زيبا همه دلايلي است بر اين ادعا: خانه اي روي آب تا پايان روز سوم جشنواره بهترين فيلم بخش مسابقه سينماي ايران است.
اما، هيچ فيلمي بي نقص نيست. حتي خانه اي روي آب. نمي دانم قضيه پسربچه حافظ قرآن در زندگي واقعي فرمان آرا چه حضوري داشته و تاثيرش چقدر بوده كه فرمان آرا با شيفتگي تمام ابتدا و انتهاي فيلمش را به آن اختصاص داده و پايان باسمه اي فعلي و نچسب را براي فيلمش برگزيده است.