مرتضي راشد همان آدم آرماني حاتمي كيا يا به نوعي همان حاج كاظم آژانس شيشه اي اين بار با فرزند و آن ناو آمريكايي به جدال برخاسته است. و اين بار آرپي جي به دست مي گيرد تا تك و تنها دمار از آمريكاييها درآورد، همانهايي كه زن و عروس آينده اش را از مرگ نجات داده اند. فيلمنامه، شخصيت پردازي به خصوص شخصيت حبيب و فاطمه، موسيقي تكراري عليقلي همه و همه از ضعفهاي فيلم به شمار مي رود. اما همچنان كارگرداني حاتمي كيا با چند صحنه به يادماندني همراه است. فصلهاي مربوط به يكي به دوهاي حبيب و مرتضي و بخصوص فصل ديدار فاطمه و سلما در خانه سلما ديدني و زيبا از كاردرآمده اند. اما موج مرده به هيچ وجه براي كارگرداني چون حاتمي كيا قابل قبول نيست. از حاتمي كيايي كه ملودرامهاي موفقي چون از كرخه تا راين، بوي پيراهن يوسف و آژانس شيشه اي و همچنين فيلمهاي نامتعارفي چون خاكستر سبز و روبان قرمز را ديده بوديم، موج مرده نااميد كننده است. صرف نظر از محتوي كه اينبار كاملا جانبدارانه است و حاتمي كيا علنا طرف آدم آرمانخواه خود را مي گيرد و ديگر آدمها را به حال خود رها مي كند، ساختار هم چنگي به دل نمي زند. مشخص است كه مرتضي راشد از همه چيز براي حاتمي كيا مهم تر بوده كه حاتمي كيا ديگران را به حال خود رها كرده است. موج مرده اينبار برخلاف ساير آثار حاتمي كيا، هم ملودرام است و هم ضدقصه. اما نه ملودرامش آن تاثيرگذاري ملوردامهاي حاتمي كيا را دارد و نه فصلهاي نامتعارفش به پاي فيلمهاي ضدقصه حاتمي كيا مي رسد. حاتمي كيا را چه شده است، خدا مي داند!
موضوع: حاتمي كيا را چه شده است، خدا مي داند!
