يادداشتي بر فيلم شام آخر (فريدون جيراني)
يك داستان عاشقانه
چهارمين فيلم بلند فريدون جيراني فيلمنامه نويس حرفه اي سينماي ايران، ملودرامي است تقريبا! خوش ساخت با بازيهاي تقريبا! خوب و قابل قبول با فيلمنامه اي نچندان قابل قبول به دليل شخصيت پردازي ضعيف ماني معترف و شخصيت پردازي نصفه نيمه ستاره مشرقي.
با توجه به علاقه شديد جيراني به سينماي هند - با در نظر گرفتن انتخاب محمدرضا گلزار - و انتخاب بجا و تحسين برانگيز كتايون رياحي و هانيه توسلي در نقش مادر و دختر به دليل شباهت بسيار زيادشان، شام آخر فيلمي گرم، صميمي و پذيرفتني و از طرفي ديگر با توجه به كاستي هاي مشخص و بارز فيلمنامه در پايانبندي عجولانه و نچسب فيلم در برابر تغيير رفتار ستاره و تصميم نهايي اش يكي دو قدم جلوتر از آب و آتش و همچنان با فاصله از قرمز مي ايستد. شخصا فصلهاي دو نفره مربوط به ميهن و ماني را دوست دارم و چه زيباست فصل مربوط به نايين. تمام و كمال.
بازي زيبا و دلپذير ثريا قاسمي در نقش آفاق، سعي و تلاش تحسين برانگيز كتايون رياحي در ارائه شخصيت ميهن مشرقي و معرفي ستاره اي به نام هانيه توسلي كه در آينده از او بيشتر خواهيم شنيد، همه از امتيازات جديدترين فيلم فريدون جيراني است. فيلمي كه گيشه خودش را خواهد يافت و احتمالا! منتقدان را هم راضي خواهد كرد. تنها مي ماند يك نكته: آتيلا پسياني تا كي مي خواهد به بازي در چنين نقشهايي ادامه بدهد؟ سال قبل در نيمه پنهان و امسال تكرار بازيهاي قبلي اش در دوزن و آب و آتش.
موضوع: يادداشتي بر فيلم شام آخر
