ورود به زندگی خصوصی افراد از طريق اينترنت!

کامپيوتر و فن آوري اطلاعات :: اينترنت

موضوع: ورود به زندگی خصوصی افراد از طريق اينترنت!

گوگل هر كامپيوتري را كه به آن متصل مي‌شود با برنامه‌اي شناسايي مي‌كند.اگر از Gmail هم استفاده كنيد، گوگل آدرس ايميل شما را هم مي‌داند و به آن دسترسی دارد. اگر بخواهيد تبليغات گوگل را روي سايتتان بگذاريد، آنگاه بانك، شماره حساب و آدرس منزل شما را نيز مي‌داند.

با فراگير شدن موضوع استفاده از اينترنت در سرتاسر جهان و دريافت اطلاعات از آن، متقابلا اين وسيله تازه و فراگير نيز به مرور تبديل به وسيله اي براي به كنترل در آوردن اشخاص از طريق در اختيار داشتن اطلاعات محرمانه و خصوصيات ناگفته آنها شده است.

به گزارش سرويس بين‌الملل «بازتاب» به نقل از «گاردين»، در ماه مارس امسال، مردي كه عاشق فوتبال پرتغال بود، شهري را در فلوريدا ترك مي‌كند؛ او به خاطر خيانت همسرش به شدت مشروب خورده بود. او مشكلاتش را در بخش جستجوي كامپيوترش تايپ كرد: «همسرم ديگر من را دوست ندارد». او «جلوگيري از طلاق» را جستجو كرد و «من مي‌خواهم از همسرم انتقام بگيرم» و پس از آن در مورد پيامدهاي مصرف الكل (در ساعت 10 صبح) در يكم آوريل به دنبال چيزي بود كه بتواند «آينده‌اش را پيش‌بيني كند».

اما چه كسي مي‌تواند حدس بزند كه دنيا هم‌اكنون در مورد او چه مي‌داند؟ اين تنها يكي از صدها و يا ده‌ها هزار داستاني است كه اين ماه در شركت AOL راجع به جزييات 23 ميليون جستجو توسط 650 هزار نفر از مشتريانش در سه ماهه گذشته امسال منتشر شد.

جستجوها همه توسط «گوگل» انجام شده و «AOL» نتايج آن را از گوگل خريده بود. آمار و اطلاعات اين مركز اطلاعاتي بزرگ، تنها چند ساعت در سايت «AOL» ماندگار بود و به سرعت باعث عذرخواهي شركت و برداشتن اطلاعات از روي اينترنت و محققي كه اين اطلاعات را منتشر كرده بود، بيرون انداخته شد. «ماورين گاورن»، مدير او و مدير تكنولوژي هفته گذشته «AOL» استعفا دادند. اما همان چند ساعت كافي بود تا آن اطلاعات در همه جاي اينترنت كپي شود و هم‌اكنون، چهار يا پنج سايت هستند كه در آنها هر كسي مي‌تواند به اطلاعات دست پيدا كند.

مطالب منتشره توسط «AOL»، تنها بخش بسيار كوچكي از دانسته‌هاي ضبط‌شده در گوگل است، اما براي همه ما به عنوان يك كاربر، بسيار غم‌انگيز و ناراحت‌كننده است كه بدانيم يك سايت چه اطلاعات دقيقي را مي‌تواند در مورد ما داشته باشد.

تعداد جستجوهاي گوگل، موضوع محرمانه‌اي است، اما شركت «Com Score» برآورد كرده كه اين جستجوها تنها توسط آمريكايي‌ها در ماه جولاي امسال، حدود 7/2 ميليارد بار بوده است. «ياهو» بزرگ‌ترين رقيب گوگل در همان ماه، حدود 8/1 ميليارد جستجو، «MIN»، حدود هشتصد ميليون و «AOL» حدود 366 ميليون جستجو داشته‌اند.

همه اين اطلاعات ذخيره مي‌شوند. گوگل هر كامپيوتري را كه به آن متصل مي‌شود با برنامه‌اي شناسايي مي‌كند كه تا سال 2031 اعتبار دارد. اگر از Gmail هم استفاده كنيد، گوگل آدرس ايميل شما را هم مي‌داند و مطمئنا مي‌تواند همه ايميل شما را جستجو كند. اگر بخواهيد تبليغات گوگل را روي سايتتان بگذاريد، آنگاه بانك، شماره حساب و آدرس منزل شما را نيز كه آنها نيز قابل جستجو هستند، مي‌داند. اين شركت، از مسيرهايي نيز كه شما در نقشه گوگل مرور كرده‌ايد، خبر دارد؛ ياهو نيز امكانات مشابهي را داراست.

همه اين اطلاعات به صورت تدريجي توسط كاربراني مانند ما، به آن داده شده است. اساس موفقيت شركت هم همين است، چراكه اين كار به شركت اجازه مي‌دهد تا به طور بسيار دقيق تبليغاتي را كه به ما مي‌فرستد، هدف قرار دهد. شركت‌هاي ديگر نيز تقريبا در مسير همين كار گام برمي‌دارند.

«آمازون» هم‌اكنون آمار خريد همه 59 ميليون مشتري خود را دارد و مي‌داند چه دوست دارند؟ و ديگر آن كه چه چيزهايي را ليست كنند كه دنيا دوست داشته باشد. درآمد، تمايلات جنسي، مذهب و قوميت كاربران را مي‌دانند. اين شركت مي‌داند كه ما كه هستيم و كجا زندگي مي‌كنيم.

اطلاعات منتشره توسط «AOL» نشان داد كه به هر كاربر يك كد خاص داده مي‌شود و به اين ترتيب، ديگر سخت نيست نام يك نفر را در موتور جستجوي خود پيدا كنند؛ بنابراين، به راحتي مي‌توانند، بدانند كه آن كاربر وقتي پشت كامپيوترش مي‌نشيند، به چه مي‌انديشد و در حريم خصوصي خانه‌اش چه مي‌گذرد، چرا كه تاريخ و زمان همه جستجوهاي او كاملا قابل دسترسي است.

براي مثال؛ در 4 آوريل، كاربر شماره 14162375 همان آمريكايي ـ پرتغالي ساكن فلوريدا در ساعت 6:20 دقيقه بعدازظهر ناگهان در «lllfkgjnnvjjforkvb» و سپس «vvvnbmkmjk» و بعد «vvglhkitopppfoppr» را جستجو مي‌كند. يك ساعت بعد، كمي بهتر شده و مي‌تواند نام زنش را جستجو كند. او فكر مي‌كرده كه زنش احتمالا به «نيوانگلند» رفته است.
در بعدازظهر 16 آوريل موضوع روشن مي‌شود. او تايپ كرد: «زن حقه‌باز من» و سپس پنج بار «من مي‌خواهم خودم را بكشم» و سپس «من مي‌خواهم زنم هم مانند من رنج بكشد» و سريعا «زن من را بكشيد»، «زن...»، «زن حقه‌باز». دو روز بعد او به جستجوي تجهيزات استراق سمع و غيره مي‌پردازد و چهار هفته بعد، به نظر موضوع را فراموش مي‌كند و به دنبال بيمه موتور مي‌رود.

يكي از نخستين محققاني كه نشان داد، ما همه اطلاعات پنهاني خود را به كامپيوتر مي‌دهيم، «جوزف ويزن باوم» بود كه در سال 1966 برنامه‌اي را به نام «اليزا» نوشت.

در آن زمان دانشجويان به راحتي مشكلات خود را انگار كه با يك انسان در ميان مي‌گذارند، به كامپيوتر مي‌گفتند. براي چند دهه، اين جك بين همه رايج بود تا اين‌كه «لري پيچ» و «سرگئي برين»، مؤسسان گوگل در تبديل اين مفهوم به واقعيت موفق شدند.
ما گمان مي‌كنيم كه موتور جستجوي گوگل، راهي براي به دست آوردن اطلاعات درباره موضوعات روي اينترنت است، اما اين جريان اطلاعاتي دوطرفه است. ما چيزهايي را از گوگل مي‌پرسيم كه از هيچ انسان ديگري نمي‌پرسيم. قيمت آن نيز ضبط و به خاطر داشتن تمام اطلاعات توسط گوگل است.

كاربر شماره 11110859 از نيويورك كه عاشق شد و سپس متأسف بود و در 26 مارس هيجان زيادي وارد زندگي اين خانم شد. جستجوي او با سه هفته نگراني مداوم از باردار شدن ادامه يافت. در پايان آوريل، ترس از اين امر پايان يافت و يك قلب شكسته جايگزين آن شد. بعدازظهر نوزدهم جستجو بر اين شد «چگونه كسي كه شما را فريب داده، دوست داشته باشيم؟»، «حضرت عيسي(ع) در مورد دوست داشتن دشمنانتان چه مي‌گويد؟»، «خداوند به كساني كه از شما سوءاستفاده مي‌كنند، خير مي‌رساند؟» و... .
دست‌كم يكي از اشخاصي كه اطلاعات آنان در «AOL» منتشر شد، در همان زمان كم، توسط «نيويورك‌تايمز» شناسايي شد؛ يك مادربزرگ در آلاباما. با مشاهده اطلاعات يك نفر شما به راحتي مي‌توانيد به نام آن شخص، البته اگر او را بشناسيد، پي ببريد.

اين دانسته‌ها فراتر از رؤياي هر پليس مخفي در تاريخ هستند. گوگل در اوايل امسال، طي شكايتي دادن اطلاعات را به دولت آمريكا رد كرد، اما ديگر شركت‌ها و موتورهاي جستجو چه؟ چه معاملاتي بين آنها و دولت در جريان است؟ اين مسئله در چين معماي بزرگي است. چين به شدت به دنبال سانسور اينترنتي است، اما موفقيت يك دولت «توتاليتر» در سانسور نيست، بلكه در اين است كه به اتباعش اجازه جستجوي هر چيزي را بدهد و سپس همه چيز را به خاطر داشته باشد.

هيچ دولت غربي تاكنون به اين نقطه نرسيده است، اما اگر برسند، مي‌دانند درست به كجا بروند تا اطلاعات دقيق در مورد هر كسي را كه مي‌خواهند به دست آورند.

مطلب بعدی :: مطلب قبلی