ادبيات امريکاي لاتين بخش چهارم

ادبيات :: ادبيات کشورها

موضوع: ادبيات امريکاي لاتين بخش چهارم

بين سال هاي (1810-1820) کولوني ها اسپانيائي استقلالشان را بدست آوردند. اين اتفاقات وقايع تاريخي راه را بسوي رمانتسيم گشود و مکتب جديد ادبي آماده پيروزي گشت سه تن شاعر بزرگ مهم در اغاز قرن نوزدهم بسوي رمانتيسم روي اوردند جوزه جوآکوئين داولمدو از مردم اکوآدر (1847-178) بود. همچنين يک فناناپذير بنام پيروزي در در سال 1825 در ستايش سيمون بليار آزاديخواه نوشته شد. جوزه ماريا (1839-1803) کسيکه براي استقلال کوبا جنگيد و جلاي وطن کرد و حالت هيجاني و حساسيت وي در اشعارش نشان داده شده و شعر در هرم و عشقش به طبيعت بخوبي منعکس و نمايان است.
سومين شاعر پيشرو سبک رمانتيسم اندرو بلو(1865-1781) بزرگترين شاعر و نزوئلائي است که رد شرح و وصف آب و هوا و طبيعت گر مسيري ونزوئلا در اشعار خويش هنر و ذوق فراوان بکار برد و در سال 1826 اثري را پديد آورد و در منظومه نمازگزار در سال 1843 احساسات خويش را بيان کرد.
سبک شعر رمانتيسم به زبان اسپانيائي در آمريکاي لاتين و در آرژانتين بوسيله استبان (1805-1851) با اشعار معروفش تحت عنوان عروس پلاتا که در سال 1832 و اثر ديگر وي بنام اسير که در سال 1837 تصنيف کرد هم ميهن او اکه ورا جوزه مارمول (1871-1817) نوولي بنام آماليا هچنين يک جلد منظومه بنام آوازها و سرودهاي مسافران سرود مدل وي درين زمينه سروالتر اسکات در نثر و لرد بايرون در شعر بود.
رمانتيک هاي ديگر از آرژانتين از اوگاريو ويکتور آندراده (1882-1814) نوسينده آشيانه کرکس، پدرويي، پالا سيوس، چهره هاي شناخته شده ترادب آمريکاي لاتين از جمله آلمافيورت شاعري روحاني و رافائل اوبليگادو (1920-1851) نويسنده کتاب سانتوزوگا هستند که بشيوه خالص اسپانيائي نوشته شده در ميان شاعران رمانتيک قابل توجه و ذکر مي توان کارلوس (1918-1827) و کاليکستو (1935-1857) را ذکر کرد.

ادبيات دو رگه
اين ادبيات بينابين سبک رمانتيسم و رئاليسم قرار دارد و آن مجموعه اي است مرکب از همه انواع نظم هاي بزمي و رزمي، نول و درام. اصل آنها آوازها و سرودهائي است که کاوبوي هاي آرژانتين و اورگوئه مي خواندند چند اثر منظوم و منثور باين زبان در رگه در ممالک مختلف آمريکاي لاتين از جمله اورگوئه و آرژانتين بوجود آمد که برخي از آنها به انگليسي ترجمه شد از نويسندگان معروف اين شيوة ادبي مي توان نام کساني از جمله جوزه هرناندز (1834-1886) نويسندة آرژانتيني هيلاريوآسکاسوبي (1875-1807) را ذکر کرد.
در زمينه افسانه منصور ممکنست به تنهائي نوول عروسي لانچا را که بوسيلة روبرتو پايرو (1928-1867) و سولداد 1894 که بوسيله آسرودو دياز (1924-1851) نوسينده اي از مردم آکوآدر و داستانهاي کوتاه از اکساويردوينيا (1927-1872) از مردم اورگوئه از نويسندگان برجسته محسوب مي شدند. در زمينه تآتر اين زبان دو رگه فقط مهمترين نام از آن فلورنسيوسانچز (1910-1875) مي باشد که نمايشنامه هائي چند از جمله دختر گورمينگو (194) و مرگ (1905) نوش

مطلب بعدی :: مطلب قبلی