تلنگر

ادبيات :: شعر

موضوع: تلنگر

فقط یک تلنگر...
[مثلا رفتن برق
تا نیمه شب هم بر نگشت
ما که این همه سلام و صلوات نذر آمدنش کردیم؟!

اگر پدر بزرگ بود،
با آن نگاه مشکوک
میگفت:
حتما عاشق شده
شاید هم معتاد.

من عادت کردم
انگار چوب الف
بخش لاینفک زندگی ِ
کاش جیره بندی داشت!!!

وقتی باریدن میگیرد
نگران هیچ چیز نیستم
نه غرغر اهل خانه ،نه رخت های روی بند
گاهی تا پایان ساعت مقرر ش می بارد!
این وقت ها است که کوپن ای شدنش خیلی بهتر ِ

آمد و شد آقای ادیسون یادآور خیلی چیز هاست
آژیر قرمز،پناه گاه های زیرزمین ی،جنگ
دیدن ستاره ها و ماه،درست شبیه شب های کویر
گرد سوز های نفتی، غار نشینی مدرن.

دفتر مشق ام را باز کردم،
چقدر مورچه ی سیاه
به نظر من
که این ها خرچنگ و قورباغه نیستند.

کتاب بهترین دوست هر کسی است،
زمانی که کسی نیست دیکته شب بگوید
آن هست،
همیشه هم لغت های سخت را نشان ات میدهد

در این تاریکی،
دست کتاب هم کوتاه ِ
ولی تقصیر من نیست
مگر نه اینکه اسم ش دیکته ی شب ِ

این چوب حرف حساب نمی فهمد.
تنها کبود کردن را یاد گرفته،
فردا هم که سر برج نیست
پس حتما عصبی و کلافه است!!]
فقط یک تلنگر
همه چیز را روشن کرد...

مطلب بعدی :: مطلب قبلی