: به حضرت داوود (ع) وحي شد :
اي داوود! هر جا خرمن سوخته اي بيني كه در ره جستجوي ما با سوز عشق ما را مي جويد دل را نشان ده كه جاي قدس ما جز در ميدان دل سوخته ها نيست
اي داوود! بدان كه دل بنده مومن خزينه بازار ماست و محل اطلاع ما و محراب وصال ما است و خيمه اشتياق ما و محل كلام ما و نهان خانه اسرا ماست
هر جيز كه بسوزد بي ارزش مي شود و دل كه بسوزد با ارزش شود
هر كه در اين بزم مقرب تر است جام بلا بيشترش مي دهند