|
|
|
انواع سی دی و نرم افزار های جدید |
لینک های داغ |
|
|
|
| | |


اخبار روز :: دوستان ::
تهران مانیا :: پزشکی :: بالاشهر :: ایران من
ایران 20
:: امواج ::
هفت ستاره :: تهران وب :: پرشین تاپ ::
طنز ::
ایران شادی :: خنده :: لینک باکس
:: دنیای خنده
|
|
|
قرآن ، اين چشمه سار زلال ، در سير زمان منشا پيدايش علوم بسياري در تمدن با شكوه اسلام شده و از آن جمله در آثار ادبي فارسي - شعر و نثر - انعكاسي گسترده داشته است . گاه شاعران فارسي زبان از A«قرآن A» در اشعار خود ياد مي كنند. چنان كه A«ناصر خسرو قبادياني A» بارها بدين نام مبارك اشاره كرده و به A«حافظ A» بودن خود نيز اشارتي دارد و گويد: تا در دلم قرآن مبارك قرار يافت پربركت است وخير،دل ازخيروبركتش منت خداي را كه نكرده است منتي پشتم به زير بار مگر فضل و منتش و نيز مي گويد: قرآن را به پيغمبرت ناوريد مقرم به مرگ و به حشر و حساب مگر جبرئيل آن مبارك سفير كتابت ز بر دارم اندر ضمير
سنائي غزنوي نيز در بسيار جاها از قرآن گفته است كه كوتاهتر و جامعتر از همه بيت معروف اوست : اول و آخر قرآن ز چه A«باA» آمد و A«سين A» يعني اندر ره دين ، رهبر تو قرآن بس
از كمال الدين اسماعيل شاعر بزرگ قرن هفتم هجري نيز به يك بيت بسنده مي كنيم : رسني محكم است قرآنت خويشتن را بدان رسن در بند
از سر خيل عارفان و حافظان قرآن ، شمس الدين محمد حافظ شاعر بزرگ قرن هشتم هجري نيز سخني نقل كنيم : عشقت رسد به فرياد ار خود به سان حافظ قرآن ز بر بخواني در چارده روايت
سخني هم از محمد بن حسام خوسفي شاعر شيعي قرن هشتم و اوايل قرن نهم هجري كه با قرآن انس فراوان داشته و قرآنهاي زيادي را با خط خوش نوشته است ، مي آوريم : تطهير اهل بيت به قرآن مبين است آخر ببين كه پايه اين منزلت كراست
و از سخن دلنشين اقبال لاهوري كه نيز مانند ابن حسام و بسياري از شاعران ديگر با قرآن مؤانست زياد داشته است ياد كنيم كه گويد: فاش گويم آنچه در دل مضمر است چون كه در جان رفت ، جان ديگر شود از يك آييني مسلمان زنده است اين كتابي نيست چيزي ديگر است جان چو ديگر شد، جهان ديگر شود پيكر ملت ز قرآن زنده است
زماني نيز شاعران ، آيات مباركات قرآن را در اشعار خود درج و اشارات و تلميحاتي را كه مورد نظر آنان است بيان مي كنند. اين نوع بهره وري از قرآن كريم از اندازه فزون است و مصححان دواوين شاعران و استادان رنج فهرست كردن آيات را بر خود هموار كرده و در تعليقات ديوانها آورده اند. در اين جا به نقل مواردي اندك - به جهت نمونه - اكتفا مي كنيم : عثمان مختاري غزنوي از قصيده سرايان فصيح قرن پنجم و ششم هجري ، در ديوان خود به مناسبتهايي از آيات قرآن سود جسته است ؛ از جمله در وصف ممدوح خود مي گويد: نشان رفقش يحي العظام و هي رميم مبشران فلك بانگ بر زمان زدند نتيجة سخطش كل من عليها فان كه بر ملوك بخوان كل من عليها فان
امير معزي هم در ديوان خود آورده است : بر آن زمين كه قرار است دشمنان تو را نوشت دست اجل كل من عليها فان
برگرفته از گلستان قرآن
| |
مطلب بعدی
::
مطلب قبلی
|
|
|
| |
|
|
| |