انسان پس از مرگ بلافاصله توسط اقوام و خويشاوندان ، غسل داده مي شود و تنها چيزي كه پس از مرگ از دنيا با خودش مي برد چند متر پارچه سفيد (كفن)است كه او را پس از غسل دادن به آن مي پيچند و پس از خواندن نماز ميت بدون معطلي به خاك مي سپارند .خانه قبر كه اولين منزلگاه پس از مرگ است ، حضرت علي از آن به خانه وحشت ، ديار غربت خانه خاك ، و خانة تنهايي ياد مي كنند ، يا اهل التربه يا اهل الوحشه ...! خانه اي است تنگ ، تاريك و نمور كه غير از مرده كسي در آنجا نخواهد بود .پس از دفن مرده در خانة قبر ، اقوام و آشنايان بدون معطلي به منزلشان بر مي گردند تا به مراسمات ترحيم و ختم و ميهماناني كه از دور و نزديك جهت تسليت گويي و ابراز همدردي آنده اند برسند . ديگر نه برادري نه خواهري ، نه پدري و نه مادري ... هيچ كس با او ، نمي ماند . مگر اعمال او از نيك و بد . دو ملك خداوند يعني نكير و منكر اولين كساني كه به قبر مرده داخل مي شوند . لحظات بسيار سخت و دلهره آور است كه آن دو ملك انسان را مورد بازخواست قرار مي دهند ، خوشا به حال مؤمنين و آن كساني كه بتوانند به سوالات اين دو ملك پاسخ بگويند و بدا بحال انسانهاي كافر و فاسق و فاجر كه عذاب الهي را از آن ساعت درك خواهند نمود .
موضوع: منزلگاه اول – منزل قبر
