موضوع: چرا خداوند در قرآن كسانى را كه در عمران و آبادى زمين كوشيدهاند، مذمتكرده است؟
:
اين برداشت از آيه كاملاً ناصواب است. مدلول اين آيه عبرت گرفتن از سرنوشت انسانهاى دنياپرستى است كه دنياگرايى آنان، به دين ستيزى و مخالفت با انبيا و سرپيچى از ارشادات آنها و عدم پذيرش براهين روشن و استوار بيانجامد. بنابراين تلاش براى اصلاح حيات دنيوى در فرهنگ قرآن نكوهيده نيست، بلكه دنياستايى و دنياگرايى دين گريزانه و دينستيزانه مردود است. نكته اساسى ديگر در آيه اين است كه حقستيزان و دنيا پرستان هر اندازه زورمند باشند و به هر سان كه در سيطره خود بر طبيعت و استحكام بخشيدن به قصور و عمارات خود بكوشند، در برابر خشم و عذاب الهى تاب اندك مقاومتى ندارند و به سرعت همه جلال و شكوهشان فرو خواهد ريخت و كاخ و قصورشان به تلى خاك تبديل گشته و چهرههاى لطيف و بدنهاى متنعمشان - كه اگر دنيايى را مىبلعيد، سير نمىشد - در زير خاك پوسيده شده و خوراك حشرات زيرزمين مىگردد.