جام جم:فعلا در مملکت ، در ليالي رمضان ، هر کس از هر کجا دستش رسيده يک سريال مناسبتي پروداکت کرده ، از براي افطار براي مردم تماشا داده ، در تلفزيون مملکت کانهوا مسابقه بوده ، هر شبکه يک سري آکتور و آکترس آورده ، يک سناريو ، از همين گوشه و کنار آورده ، يک سري رژيستور سري دوز - از طايفه دوخت و دوزها - خبر کرده گفته اند
هر کس هر چه دلش خواست بگويد ، فقط آرتيست فيلم هر که بوده ، از نيمه رمضان به بعد بايد که متحول شده ، سيئات خود را کنار گذاشته ، يک قدري اشک ريخته ، يک مرتبه واجد حسنات شده و بدين منوال اگر هر شب ، سر سفره افطار پنير و زولبيا و چاي شيرين قطع شده ، شده اما محال بوده که سريال به تعويق افتد.
مردم تا سريال نبينند ، روزه شان افطار نمي شود. در تلفزيون هيچ سنت اگر نبوده ، اين يک سنت بوده که چند روز مانده به ماه روزه ، همه به تکاپو افتاده ، هر طور شده سريعا از اواخر شوال ، يک سريال مناسبتي پروداکت کرده ، همين طور هول هولکي کل کار سريال را دو سه هفته اي جمع و جور کرده ، دوسيه اش را بسته ، مي رود تا سال بعد و اين سنت حسنه قريب به بيست و اندي سال بوده که ساري و جاري بوده ، لکن در اين چند سنه اخير ، هيچ صنعتي به قاعده سريال سازي مناسبتي پر رونق نبوده اما جاي ميرزا رضاخان عطار رژيستور به غايت خالي بوده بلکه براي سال بعد ان شائالله که چشممان به جمال ميرزا هاشم خان منور گردد