انگشتان درازتر موفقيت بيشتر!

موفقیت و پیروزی :: عمومي

موضوع: انگشتان درازتر موفقيت بيشتر!

طول انگشت کودک شما ممکن است با ميزان موفقيت او در امتحانات ارتباط داشته باشد.

پژوهشگران دانشگاه بات در مقاله‌اي که در شماره اين هفته "نشريه روانشناسي انگليس" منتشر کرده‌اند، نشان داده‌اند که کودکان هفت‌ساله‌اي که انگشت انگشتري‌شان بلندتر از انگشت اشاره‌شان است، در رياضيات نمره بالاتري به دست مي‌آورند.

البته اين قضيه ربطي به کف‌بيني ندارد و مهارت تحصيلي را مغز آدم تعيين مي‌کند، نه انگشتش. اما عاملي وجود دارد که هم بر مغز و هم بر طول انگشت موثر است و آن هم قرار گرفتن جنين در معرض هورمون‌هاي جنسي در رحم است.

کاملا ثابت شده است که نسبت طول انگشت انگشتري به انگشت اشاره، به ميزان قرار گرفتن در معرض هورمون جنسي مردانه (تستوسترون) در رحم ارتباط دارد و هر چقدر تماس با هورمون تستوسترون بيشتر باشد، طول انگشت انگشتري بلندتر مي شود.
براي همين است که در مردان انگشت انگشتري معمولا بلندتر از انگشت اشاره است، ولي در زنان انگشت اشاره بلندتر از انگشت انگشتري يا هم‌اندازه ي آن است.

در عين حال شواهدي وجود دارد که قرارگيري در معرض ميزان بالاي تستوسترون در دوران جنيني باعث بهبودي استدلال فضايي در فرد مي شود و اين مهارت در رياضيات و نيز نقشه‌خواني مفيد است.

طول انگشت انگشتري با صفات ديگري هم ارتباط داده شده است که مي‌تواند تحت تاثير تستوسترون قرار گيرد.

يک تحقيق در انگليس نشان داده است که فوتباليست‌هاي حرفه‌اي انگشتان انگشتري درازتري دارند و طول انگشت انگشتري بازيکنان بين‌المللي هم از بازيکنان باشگاهي محلي بلندتر است. همين خصوصيت در ورزشکاران زن هم ديده شده است.

در يک تحقيق ديگر در دانشگاه ليورپول انگليس نشان داده است که مردان با انگشت انگشتري کوتاه‌تر ممکن است، اندکي بيشتر در معرض حمله قلبي در سنين پايين‌تر باشند، اما احتمال قلبي در سنين بالاتر در آنها کمتر است.

شواهدي وجودي دارد که انگشت انگشتري درازتر ممکن است با شمار بالاتر اسپرم همراهي داشته باشد.

گرچه نتايج تحقيق فوق، جنبه ديگري از تاثير هورمون‌ها در دوران جنيني را بر فيزيولوژي انساني روشن مي‌کند، اما بايد اين يافته‌ها را با احتياط تفسير کرد، زيرا ارتباط ميان طول انگشتان و صفات جسمي يا رواني تنها ارتباط آماري هستند. آنها بيانگر رابطه بين ميانگين‌ها در سطح عموم جمعيت هستند و لزوما نمي‌توان در مورد يک فرد خاص به آنها استناد کرد.

همه موافق هستند که عموما مردان بلندقدتر از زنان هستند، اما در عين حال هيچ‌کس هم ترديد ندارد که برخي از زنان از برخي مردان بلندقدتر هستند. همين قضيه در مورد طول انگشت انگشتري هم صادق است.

براي مثال تحقيق دانشگاه بات بيانگر آن است که تستوسترون ممکن است در دوران جنيني، يک عامل تاثيرگذار در توانايي کودکان در رياضيات باشد. اما عوامل مختلف ديگري مانند فشارهاي محيطي و اجتماعي و نيز ساير عوامل زيست‌شناختي مانند ژن‌ها هم در اين توانايي موثرند. بنابراين ممکن است بسياري از کودکان با انگشت انگشتري کوتاه، کاملا در رياضيات خوب يا حتي عالي باشند.

اصولا هنگامي که پاي پژوهش درباره منشا صفات انساني به ميان مي‌آيد، چه منشا ژنتيکي، چه هورموني يا محيطي، بايد همين احتياط را کرد.

به جز موارد استثنايي مثل ژن به وجود آورنده بيماري تحليل‌برنده عصبي هانتينگتون که دارندگان آن حتما در ميانسالي به اين بيماري علاج‌ناپذير مبتلا مي‌شوند، بسياري از اينگونه عوامل، تنها زمينه‌ساز ايجاد يک صفت هستند يا به همراه عوامل ديگر در ايجاد آن شرکت دارند، نه اينکه عامل منفرد و هميشگي به وجود آورنده ي آن باشند.

*نويسنده: مارک هندرسن- دبير علمي روزنامه تايمز

مطلب بعدی :: مطلب قبلی